In begin van het boek zijn er veel verwijzingen naar andere teksten, waardoor er soms verwarring kan ontstaan tussen wat de auteur zelf van een bepaald onderwerp vindt en wat hij citeert van anderen.
Ook zijn er een aantal onderwerpen waarin hij zichzelf tegenspreekt. Bijvoorbeeld op het gebied van journalistiek. Het ene moment schrijft hij dat er niets goed is aan journalistiek, en het andere moment neemt hij het weer voor journalisten op.
De onderwerpen die hij in dit boek vooral naar voren haalt gaan vooral over de geschiedenis van de media, en welke rol de journalistiek speelt door de jaren heen.
Na deze pagina's gelezen te hebben, krijg ik het gevoel dat hij heel veel dingen citeert uit andere documenten om zo een "kunstmatige" mening te vormen, en dit vind ik jammer. Ik zie liever dat hij hiervoor feiten en cijfers gebruikt, zodat zijn mening ook ergens op gebaseerd is.
In deze pagina's komen de oude media meer aan bod. Ik had het gevoel dat de onderwerpen aan het begin van het boek nog erg verwarrend waren. Na verder te lezen krijg je toch een helderder beeld van wat de gebruiker nou precies wil met dit boek. En omdat het een actueel boek is, leest het ook makkelijker.
Verder komt de politiek ook aan bod, en gaat de schrijver dieper in op het recht van meningsuiting. Dus de moord op van Gogh en Fortuyn worden ook nog besproken. De spotprenten van Mohammed worden ook uitgebreid besproken.
En het feit dat de mens eigenlijk alleen nog maar objectieve informatie tot zich neemt, omdat er alleen nog maar objectieve informatie wordt verspreid door bijvoorbeeld televisie en internet. Over alles is een discussie te voeren, en er zijn geen onderwerpen meer waar echt veel tijd aan wordt besteedt. Sport is een belangrijker onderwerp geworden dan de wereldleiders.
De schrijver heeft het ook nog over het Srebrenica drama.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten